Lato

"A muzykiem serce"
Roztańczona duszo! Grajże mi, graj.
Gdzie gaj nieszczęść i wypadków, tam
ja świadków szczęścia szukam. Wiem,
że nie zatrzymam czasu. Że zawczasu
spakować trzeba smutki w jedną torbę
i w nieba stronę otworzyć ramiona
smakując szczęścia. Coś mi w głowie
tańczy. To chwilowa tęsknota i cichy
Twoich skrzydeł szelest. Zredukowany
rejestr marzeń śpiewa mi do ucha.
Słuchać go nie chcę. I nie będę. Przędę
radość i szczęście kłując się w palec
głupotą i rozczarowaniami. Czy wiesz,
że łączysz się z moimi marzeniami?

"Szept"

Dusza się śmieje i oczy

usta serce skronie

i policzki nieustannie

w rytm miłosnego

taktu czy aktu

erotycznego

związanego z nim

to czym są

niedopowiedziane słowa

sekrety tajemnice

i skarbnice zwierzeń

wiedzą tylko wpatrzone

w siebie oczy

przyspieszone bicie

serca aż do wnętrza jego

dreszcze i powietrze

pachnące konwaliową

czystą miłością

piasek we włosach

w uszach szumiące

morskie fale

dalej o kolejny krok

jak skok na głęboką wodę

w zupełnie nieznane

chciane i wyczekiwane

delikatny podmuch wiatru

na zmęczone powieki

daleki i bliski

niespodziewanie

zaproszona na kolację

zostaje na śniadanie

"A ona cicha"

A jak patrzy na nią to tak

jak nigdy nikt inny nie patrzył

A ona cicha

Kiedy dotyka jej policzków

i usta pieści pocałunkami

ona  myśli o nim nocami i dniami

Sami

Zakochani

Żądze i pragnienia

Onieśmielenia po wspólnie

oglądanych słońca zachodach

i wschodach zarazem

A jak mówi do niej to tak

jak nikt przedtem nigdy nie mówił

A ona rozmarzona

Wtula się w jego ramiona

zapominając o wszystkim

Dalekim i bliskim

Nic nie istnieje

Miłość daje im nadzieję na szczęście

Nic więcej

Dotykając jej rąk i skroni sprawia

że niezwykle powoli czas mija

Wieczna i piękna jest każda chwila

Tli się coś niesamowitego

Odległego od ludzi zabiegania

i czasu

A jak ją dotyka to

najbardziej czule

Zmienia jej świat z rzeczywistości

ponurej na tęczową krainę

Minutę w godzinę

Znaczenie swe

zatraca czasoprzestrzeń

Raz jeszcze

I jeszcze jeden

I Znowu

 

"Oczyszczenie"

Zamknij oczy. Siedząc na zielonej

łące czujesz, jak delikatny wiatr

gładzi Twoje zmęczone czoło. 

Uciekasz od zgiełku codzienności,

by na chwilę poddać się upojności

obcowania z naturą. Rozrysowuje się

wokół Ciebie cudny krajobraz rzek

i traw, i stawów, i polnych kwiatów.

Zasypiasz spokojnym snem dziecka,

które beztrosko uśmiecha się do

codziennych wspomnień. Nie liczysz

minut, ani godzin. Nic nie może Ci

przeszkodzić w tej duchowej uczcie.

Krople letniego deszczu zaczynają

dotykać Twoich włosów. Czujesz, jak

Twoje ciało porusza się razem

z kłosami zbóż. Budzi Cię nagły

grzmot, który uniósł się nad Twoją

głową. Obserwujesz nieskazitelnie

chabrowe chmury, a na nich pięknie

wyhawtowane, białe błyskawice.

Najwspanialsze potoki słów, nie są

w stanie opisać tego, co widziały

Twoje źrenice.  Rozkołysana

na wietrze, tulisz się w powietrze.

"Mów do mnie jeszcze"

Mów do mnie. Mów do mnie jeszcze.

Coraz więcej i więcej. Nie zamykaj ust

w najważniejszych momentach.

Nie zamykaj oczu, kiedy na Ciebie patrzę.

Bądź dla mnie. Trzymaj mnie za rękę

i prowadź w dobrym kierunku.

Pomóż mi. Proszę! Potrzebuję ratunku,

bo to, co w sercu noszę jest za ciężkie

dla mnie. Nie odwracaj się w drugą

stronę. Nie udawaj, że mnie nie zauważasz.

To, że mnie obdarzasz jakimkolwiek

uczuciem, wcale Cię nie usprawiedliwia.

Zastanawiam się, czyja to wina? Moja?

Dlatego, że dałam się zwieść, niczym dziecko,

wiedząc, że dość kiepsko wygląda nasza

przyszłość? Twoja? Dlatego, że traktując

mnie, jak  pluszowego misia, nie pamiętasz

dzisiaj tego, co było? Było, ale się skończyło.

I nie wróci. Mogę płakać, milczeć, czy pod

tramwaj rzucić moją załzawioną duszę.

Nie pomoże. Może w późniejszym czasie

da się zapomnieć? Nie. Wiem, że nie.

A chcesz wiedzieć, dlaczego? Mimo tego,

że egoizm przeniknął Twoje wnętrze, ja,

ja i moje serce chcemy ciągle więcej

od Ciebie. Mów do mnie. Mów do mnie jeszcze.

"Być. To wystarczy."

W świecie bitwy i gonitwy, gdzie chytrego goni chytry

Warto znaleźć bratnią duszę. ‘Ale przecież nic nie muszę’-

‘W sobie zawiść i gniew duszę‘ powie ten, komu nie zależy.

Radość z życia każdemu się należy. Oczy widzą, co się

Dzieje, serce smutne i boleje nad tym, że zrobić nic nie

Może. ’Pomóż Boże!’ krzyczy, woła, lecz nie słyszy

Odpowiedzi. W głowie pewien plan mu siedzi. Czas

Odetchnąć i wziąć oddech głęboki. Dodać  do tego

Uśmiech szeroki i… to dopiero połowa sukcesu! J

Nikt jeszcze nie wymyślił żadnego adresu, pod którym

Znajdziemy lekarstwo na smutki. Jednakże w świecie są

Krasnoludki, które starają się być dobre. Chcą być mądre,

Rezolutne, chociaż czasem też bywają smutne. I choć

Czasem są głupiutkie, wiedzą, że serduszka ich malutkie

Podpowiedzą, co robić dalej. ’Ej Ty nie szalej!’ albo

‘Jestem i będę. Zawsze i wszędzie, nawet kiedy bardzo

 Źle będzie’. Bratnia dusza pomaga. Dzięki niej rodzi

Się w człowieku odwaga i poczucie, że nie jest sam.

Nigdzie. Ani tutaj, ani tam…

"Nie poddawaj się"

W świecie histerii, nerwów, barier, różnych

Karier - nie poddawaj się! Kiedy będzie

Źle, nie tak, jak być powinno… Nigdy.

W wielkim bezradności szale, kiedy wszędzie

Jakieś “ale” - nie poddawaj się! Sobą bądź,

Zawsze, wciąż. Nie udawaj. Sił dodawaj

Sobie, nie odejmuj. Niczym się nie przejmuj.

Chwile słabości, czy bezradności - ludzkie

Odruchy. Czasami ludziom potrzeba skruchy.

Nawet, gdy będzie naprawdę źle - nie

Poddawaj się! Pomyśl, że nie jesteś sam,

Przyjaciele to i tam. Wyrozumiali, wspaniali.

Wszystko by Tobie oddali. Po to są. Bardzo tego

Chcą. Kiedy przyjdzie smutek - nie poddawaj się!

Powiedz sobie - nie! Ja chcę iść do przodu. Nigdy

Sam nie będziesz, bo przyjaciół masz wszędzie.

I kiedy będzie źle, pamiętaj - nigdy

Nie poddawaj się!

"Zaufać"

Zaufać. Zaufać komuś, kto zasługuje, a nie

dlatego, że mu przysługuje. Przyzwyczajenia da

się zmienić. Obyczaje odmienić. Zamienić.

Wszystko i nic. Nie być, albo być. Człowiek się

angażuje, buduje, rujnuje i znowu. Buduje.

Czasu to trochę zajmuje, jednak on się nie

przejmuje. Wszystko sobie przygotuje, Pewny grunt.

Po co? Bo się boi. Potrzebuje ostoi. Ciepła i bliskości.

Trochę nieśmiałości. Zaufać. Zaufać bez granic,

lęku przestraszenia, od niechcenia. Zaufać człowiekowi.

Nawet wrogowi. Chociaż nie. Jemu nie. Przyjaciela

chce mieć każdy. Bojaźliwy i odważny. Każdy.

Bez wyjątku. Chce zaufać, pomagać, czy się

po prostu dogadać. Zaufać to zawierzyć.

To móc się zwierzyć ze swoich obaw, lęków

i problemów. Zaufałeś? Serce oddałeś?

"Głupoty"

Wstając rano z łóżka, w którym

Sypia rocznie milion osób, myśli

Sobie człowiek o tym, co go dnia

Tego spotkać może.

Może i nie może.

Chociaż nigdy nic nie wiadomo.

Kto? Co? I komu? I z jakiej okazji?

Wychodząc z domu trzaska drzwiami,

Kłócąc się z żoną. Po co? Myśli sobie.

Na to to komu?

Żona wściekłą, do kochanka pójdę,

Mówi sobie. Zaraz! Chwila! Czekaj!

Toż kochanek jest w żałobie!

Wujek mu, czy ciotka zmarli

Jakiś miesiąc temu, nie wiadomo,

Czemu. Wrócił mąż. Z pracy.

Pogodzili się, On z bukietem róż

Herbacianych do niej przyszedł.

Ona z obiadem czekała gorącym.

Ukląkł. Przeprosił. Ona płakała.

Ona - żona. On - maż.

Kłócą się wciąż i wciąż nieustannie

O byle co, o głupoty.

A jednak przeprosił. Ona też.

Żyją dziś w zgodzie, choć czasem

Drą koty, jak zwykle.

O głupoty.

"Serce też sługa"

Serce też sługa, bo czemu niby nie?

Czasy są takie, że każdy służyć może.

Nawet serce - wielkie, czerwone, krwiste,

Umięśnione, potężne, osłabione

Wszystkimi miłosnymi zawirowaniami.

Serce też sługa, jak każdy inny organ.

Czuje, się raduje i smuci czasami.

Między nim a innymi organami

Nie dochodzi do sprzeczek, kłótni,

Nieporozumień, czy ostrej zdań wymiany.

Serce też sługa, miłosny panicz

Lub panna, która to serce okupuje.

Momentami źle się czuje, ale to

Tylko chwilowo. Wszystko z głową!

Po kontrolą, nadzorem, czy jak tam zwał.

Serce też sługa, choć już zmęczone

Swoją ponurą rzeczywistością,

Miłości, nie miłości, rozstanie,

Zakochania, romanse!

Wielkie dystanse i uciekania.

Od siebie i innych - winnych i nie.

Winnych, bo patrzeli, jak się

Męczy, zamiast mu pomóc.

Serce też sługa, tylko już

Bardzo stary. Pamięta jednak to

Wszystko, co mu ludzkie słabości

I namiętności każdego dnia i

W każdej minucie

Podawały.