Uciec od tych złudnych marzeń
i rzeczywistości. Od obłudnej
radości, wszystkich fałszywych
oddechów. Od szeptów za plecami
i tego, co przytłacza. Uciec od
tej złej krainy, od złych czynów,
złej miny, drwiny, kpiny i wyszydzania.
Uciec od niekochania i działania na
szkodę. Bo wymowę życia można
łatwo zweryfikować. Uciec i gdzieś
sie schować. Gdzieś daleko od
tej szarej, smutnej i przytłaczającej
okolicy. Od głupich zabaw, od nocy
przepłakanych i zapomnianych dawno
już chwil. Uciec stąd i stamtąd, i zewsząd,
i wszędzie. Tak będzie lepiej. Bezpieczniej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz