"Sekret"

W jesiennym wietrze unosi się

We mnie wiosenne powietrze, takie

Lekkie i delikatne. Ciepło w duszy

I w sercu. Niespokojnie. Tak się boję,

Że coś się zepsuje. Że to, co czuję

Okaże się wytworem wyobraźni.

Kadzidełkowym zapachem, który znika

Po jakimś czasie. Straszną rzeczą

Odrzucenie. Pozbawienie złudzeń

I koniec oszukiwania samego siebie.

To dla Ciebie i dla mnie. Dla nas.

Tak się boję, że się rozczaruję, że

Ktoś z nas zażartuje, że zniszczy

Tę magię, tę bliskość. Że stracę

To wszystko. Nie jest to szaleńcza

Miłość z porywami serca. Spokojne

Uczucie z obawami o przyszłość. Sama

Sobie rodzę nowe wątpliwości. Szukam

Bliskości, ale nie umiem jej znaleźć.

Tak się boję, że to moje tylko

Spostrzeżenia, że widzę za dużo, ale

Oczy tak Ci się mrużą na mój widok,

Że czuję to i wiem. Czuję takie napięcie

Między nami. Taką bliskość z barierami,

Których nie chcemy pokonać w swojej

Nieśmiałości. Sprawiasz mi każdego

Dnia radości mnóstwo. Idealny duet

Byłby z nas. Ale pokaże czas, czy to

Coś silnego, naszego i nami wyjątkowego.

Tak się boję, że Twoje inne są

Oczekiwania. Marnowania czasu szkoda.

W sercu moim pogoda wiosenna.

Uśmiechnij się do mnie kolejny raz.

Czas niech się zatrzyma. Wina to Twoja,

Że serce moje wyrywa się tylko w Twoim

Kierunku. Potrzebuje Cię, swojego ratunku.