Zamknij oczy. Siedząc na zielonej
łące czujesz, jak delikatny wiatr
gładzi Twoje zmęczone czoło.
Uciekasz od zgiełku codzienności,
by na chwilę poddać się upojności
obcowania z naturą. Rozrysowuje się
wokół Ciebie cudny krajobraz rzek
i traw, i stawów, i polnych kwiatów.
Zasypiasz spokojnym snem dziecka,
które beztrosko uśmiecha się do
codziennych wspomnień. Nie liczysz
minut, ani godzin. Nic nie może Ci
przeszkodzić w tej duchowej uczcie.
Krople letniego deszczu zaczynają
dotykać Twoich włosów. Czujesz, jak
Twoje ciało porusza się razem
z kłosami zbóż. Budzi Cię nagły
grzmot, który uniósł się nad Twoją
głową. Obserwujesz nieskazitelnie
chabrowe chmury, a na nich pięknie
wyhawtowane, białe błyskawice.
Najwspanialsze potoki słów, nie są
w stanie opisać tego, co widziały
Twoje źrenice. Rozkołysana
na wietrze, tulisz się w powietrze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz