Zaufać. Zaufać komuś, kto zasługuje, a nie
dlatego, że mu przysługuje. Przyzwyczajenia da
się zmienić. Obyczaje odmienić. Zamienić.
Wszystko i nic. Nie być, albo być. Człowiek się
angażuje, buduje, rujnuje i znowu. Buduje.
Czasu to trochę zajmuje, jednak on się nie
przejmuje. Wszystko sobie przygotuje, Pewny grunt.
Po co? Bo się boi. Potrzebuje ostoi. Ciepła i bliskości.
Trochę nieśmiałości. Zaufać. Zaufać bez granic,
lęku przestraszenia, od niechcenia. Zaufać człowiekowi.
Nawet wrogowi. Chociaż nie. Jemu nie. Przyjaciela
chce mieć każdy. Bojaźliwy i odważny. Każdy.
Bez wyjątku. Chce zaufać, pomagać, czy się
po prostu dogadać. Zaufać to zawierzyć.
To móc się zwierzyć ze swoich obaw, lęków
i problemów. Zaufałeś? Serce oddałeś?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz